Over de Jamais-Pensé

Deze pagina is bijgewerkt in maart 2016.

Over de Jamais-Pensé:

 

Ik ben Meike Heijmans – van Oort, ik ben 46 jaar en getrouwd met Tiny. Wij hebben twee zonen, Sander (18) en Christ (14). Bij ons gezin horen ook onze Franse Bullen: Gloria (8), Happy(6), Ivette(4) en Jakira (2 jaar). Ik zorg zelf voor onze kinderen, lekker met hen, soms een paar oppaskinderen en onze honden bezig zijn. Samen in en om ons huis, wandelend en fietsend door Heesch en omgeving. Mijn sport is zelf trainen met onze Franse Bullen bij KC Oss. Tussendoor zet ik me graag in voor de Kynologen Club Oss en omstreken (om wat kennis over te brengen op andere hondenliefhebbers) en voor de Hollandse Bulldoggen Club.

Onze eerste eigen hond kwam in 1990: Dunga, een dwergkeeshond. We waren net een jaar getrouwd, een jaar zonder eigen hond, we kochten hem als pup bij mijn ouders. Tiny werkte, ik studeerde Levensmiddelen Technologie aan de HAS. We voedden hem zelf op, maar het leek me leuk om met hem iets aan hondensport te doen. Vanaf 1991 trainde ik met Dunga bij Kynologen Club Oss, daar ook lid geworden, gehoorzaamheid: EG, VEG, G&G-1 (ook nog Behendigheid Beginners en Gevorderden), G&G-2 en ook het G&G-3 diploma behaalde Dunga. Maar toen was het al 1999.

Ondertussen gebeurde er nog het een en ander, Tiny en ik gingen op vakantie in Hongarije, we zagen daar zo’n leuke hond, dat was iets voor ons: een Franse Bulldog. Terug in Nederland doken we de hondenboeken in en namen contact op met de Rasvereniging. We gingen bij fokkers kijken en luisteren. In 1992 werd een Franse Bullenpup, teefje, gekocht: Anusca dell’ Akiris (dan maar niet op vakantie !).Ik ben ook lid geworden van de Hollandse Bulldoggen Club (HBC), dit is de Nederlandse Vereniging voor Franse Bulldoggen. Ook hiermee trainde ik in de gehoorzaamheid tot de G&G-2, een paar tremesters Behendigheid en we deden mee aan Hondenshows. In 1994 vroegen ze mij als hulp-instructeur bij K.C. Oss voor de gehoorzaamheid. Ik geef nog steeds graag mee les, een paar uurtjes in de week met mijn eigen honden trainen gaat natuurlijk voor, daarnaast maak ik 2 tot 3 uren in de week tijd om mijn kennis, ervaring en plezier wat je kan beleven met je honden, over te dragen op andere honden eigenaren met hun honden. Ondertussen heb ik het diploma Algemene Kynologische Kennis gehaald (bij de Raad van Beheer), de cursus Exterieur en Beweging gevolgd (van de Raad van Beheer), het Instructie diploma gehaald bij O&O (vereniging voor instructeurs) en in 1996 een kennelnaam aangevraagd: “de Jamais Pensé”( betekent: Nooit Gedacht in het frans, de voetbalhobby van Tiny en de hondenhobby van mij komen zo samen) . Ons huurhuis werd ingeruild voor ons eigen huis, een paar straten verder in Heesch.

Anusca (onze eerste generatie Franse bulldoggen: de A-generatie) werd moeder van drie nesten pups en werd 11 jaar. Uit elk nest bleef er een hier, want daarom fokken wij soms een nestje Franse Bullen: om zelf een nieuwe generatie te kunnen houden, wat zoveel mogelijk op Franse bull lijkt volgens de Rasstandaard, gezond zijn en het karakter moet bij ons passen. Gefokt wordt met een weloverwogen combinatie (eigenschappen op de weegschaal) van reu en teef. In 1996 tekende ik voor Erecode fokker bij de Hollandse Bulldoggen Club. Dus we fokken alleen volgens de fokregelementen van de rasvereniging.

Onze derde hond werd dus bij ons geboren, een Franse Bullen teefje: Benice de Jamais – Pensé (1996, onze B-generatie en het 1e nest Franse Bullen hier), ik trainde met haar tot in de G&G-1, ze kreeg een nestje pups (onze D-generatie, 3e nest hier) waar niets van overleefde (later niet meer geschikt als moederdier), ze werd 9 jaar bij ons. In 1997 werd onze oudste zoon Sander geboren, gelukkig hadden we een gezonde fijne zoon, maar het waren ook pijnlijke en onzekere jaren, als je bijna niet meer kan lopen en altijd pijn hebt. Onze dieren en de honden – hobby bij de vereniging gaven mij positieve afleiding! Wij hadden een baby, en Anusca had een nestje pups in onze huiskamer, heerlijk! Ondertussen werd ik in 1998 gevraagd als Secretaris voor onze vereniging Kynologen Club Oss en omstreken en daar ben ik toen met veel plezier aan begonnen in een nieuw bestuur.

Onze vierde hond was Charlie de Jamais – Pensé, uit het 2e nest van Anusca (1998, onze C-generatie en het 2e nest Franse bullen hier). Een mooie gestroomde Franse Bullen reu, hij werd helaas maar 1,5 jaar.

Onze vijfde hond was de bonte Esmee de Jamais – Pensé (uit het 3e nest van Anusca, onze E-generatie en ons 4e nestje, in 1999) , altijd vol aandacht voor mij, onze sport – Bull ! Ze is bij ons bijna 9,5 jaar geworden.

Gelukkig werd ik motorisch weer helemaal gezond en kon ons tweede kindje komen, in 2001 werd Christ geboren. Al snel gingen we met wandelwagen en Franse Bull (ernaast en/of er onderin!) naar school. Esmee is niet geschikt als moederhond, maar mijn “fokkersbloed” begon toch weer te kriebelen en we gingen op zoek naar een jonge Franse Bullen pup.

Het werd een donker gestroomd Frans Bullen teefje Farouche le Beautête (onze F-generatie). Ik train gehoorzaamheid met haar ( G&G-1 Cynophilia Diploma en traint thuis G&G-2 oefeningen), deed mee aan hondenshows en ze is moedertje geworden van onze G-generatie, ons 5e nestje franse bullen. Hieruit hebben we een teefje Gloria de Jamais - Pensé gehouden. In 2010 kwam de H-generatie: hieruit bleef Happy bij ons wonen. Een halfzus van haar kwam in 2011 bij ons: Ivette uit de I-generatie.

 

In 2013 kreeg ik volgens de nieuwe regeling, onder de Raad van Beheer, het diploma Kynologisch Instructeur.

 

In 2013 vroeg de HBC, de Hollandse Bulldoggen Club (de Ned Vereniging voor Franse Bullen) mij om wat taken voor onze Nederlandse Franse Bullen Vereniging uit te voeren, voor de Franse Bullen van ons allemaal. Als secretaris van de HBC, draag ik nu ook een vrijwillig steentje bij aan de HBC.

 

De zomer van 2013 bracht ons ons 8e nestje Franse Bullen, de J-generatie, waaruit we Jakira gehouden hebben.

 

 

 

We hebben elke dag de grootste lol samen, de honden kunnen zelf samen ook heerlijk ravotten, ze rollen letterlijk over elkaar heen, ook de kinderen moeten er erg om lachen. Samen met de kinderen doen we verstoppertje, rennen aan de kant van de straat met onze honden. We gaan zo ook vaak samen naar mijn moeder, waar ik nog een andere hobby heb bewaard: Welsh- pony ’s en Dwergkeeshonden. Als onze bullen dan thuis komen, springen ze bovenop Tiny, dan wordt hij heerlijk door een paar Franse Bullen tongen gewassen en zijn ze wel in voor een potje worstelen. Dit past bij ons, Tiny doet wat voor de voetbalverenigingen, ik wat voor de hondenverenigingen, dan kunnen wij en ook andere mensen lekker hobbiën / sporten, want zonder vrijwilligers kan dat niet.

Samen brengen we thuis soms met veel plezier een nestje Franse Bullen groot, die tot de 9 weken hier al zoveel mogelijk meemaken (o.a. spelen met onze andere honden, mensen / kinderen, zindelijk worden, kennis maken met auto en fiets, benchtraining, op tafel, meelopen aan riempje) om een goede start te kunnen maken bij de nieuwe baasjes met veel zelfvertrouwen. En om zelf weer een jonge zelfgefokte Franse Bull bij ons te hebben. Voor de andere pups uit het nestje proberen we passende eigenaren te vinden.

Groetjes, Meike Heijmans – van Oort.

 

 

Welkom op de site van Franse Bulldog kennel

 

"De Jamais-Pensé"